Press "Enter" to skip to content

Ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego – podobieństwa i różnice

Zapalenie prostaty to dość powszechny problem mężczyzn w średnim i starszym wieku, choć może przydarzyć się także dwudziestolatkowi. W większości przypadków za stan zapalny odpowiadają bakterie, jednak możliwych przyczyn jest znacznie więcej: praca siedząca, cewnikowanie, kamienie sterczowe, zabiegi na prostacie, wychłodzenie krocza, nałóg alkoholowy, swoboda seksualna lub wręcz przeciwnie – zbyt długa przerwa we współżyciu. W zależności od przebiegu i przyczyny wyróżniamy trzy postacie zapalenia gruczołu krokowego, tj. ostre bakteryjne, przewlekłe bakteryjne oraz przewlekłe niebakteryjne. Czym różnią się te jednostki chorobowe, a jakie wykazują cechy wspólne?

Ostre bakteryjne zapalenie stercza – objawy i przyczyny

Jak sama nazwa wskazuje, źródłem choroby jest zakażenie bakteriami – ten rodzaj schorzenia dotyczy nawet 30% chorych na zapalenie gruczołu krokowego. U większości pacjentów z tej grupy stan zapalny stercza jest skutkiem zainfekowania układu moczowego przez bakterie E.coli, ewentualnie bakterie z rodzaju Chlamydia. Zdarza się jednak, że bakterie chorobotwórcze przedostały się wraz z krwią i zapalenie prostaty wynika z zakażenia odległego narządu (jelit, płuc).  W każdym razie, schorzenie charakteryzuje ostry przebieg z nasilonymi objawami. Chory może skarżyć się na:

  • wysoką gorączkę,
  • dreszcze,
  • wzmożone parcie na mocz,
  • ból i pieczenie podczas oddawania moczu,
  • ból podczas wytrysku,
  • silny ból o różnej lokalizacji (prącie, krocze, podbrzusze, odbyt, część krzyżowa kręgosłupa),
  • bóle mięśni i stawów,
  • nudności i wymioty,
  • obecność krwi w moczu,
  • wyciek ropy z cewki moczowej.

Ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego można stwierdzić także na podstawie badania palpacyjnego – stercz jest opuchnięty, powiększony i boli przy dotyku. Leczenie tej postaci choroby opiera się głównie na przyjmowaniu antybiotyków: najpierw dożylnie, potem doustnie. W zależności od nasilenia choroby kuracja może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, przy czym lekarz może zalecić dodatkowo leki przeciwbólowe i rozkurczowe.

Przewlekłe zapalenie prostaty – bakteryjne i niebakteryjne

Zdarza się, że niedoleczone ostre zapalenie gruczołu krokowego powraca i przechodzi w postać przewlekłą. Dolegliwości są niemal identyczne, nie występują jedynie objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze). Leczenie z reguły ogranicza się do stosowania leków rozkurczających i przeciwbólowych, a jeśli posiew moczu wykazał obecność bakterii, lekarz dobierze również właściwy antybiotyk. Czasami konieczne jest przyjmowanie leków hormonalnych w celu zahamowania dalszego rozrostu prostaty.

Jeśli badania potwierdzają stan zapalny, ale w próbkach moczu i wydzieliny z prostaty nie stwierdzono obecności bakterii, wówczas podejrzewa się przewlekłe niebakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zwane też zespołem przewlekłego bólu miednicy mniejszej (CPPS). Przyczyny tego schorzenia są niejasne, podejrzewa się m.in. nieprawidłowe działanie układu odpornościowego, zaleganie moczu w sterczu, zaleganie wydzieliny prostaty (np. wskutek wstrzemięźliwości seksualnej), wychłodzenie, długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej, a nawet nadmierne spożycie ostrych przypraw i  alkoholu. Objawy są mniej nasilone niż przy ostrym zapaleniu stercza, jednak ze względu na nawracający  charakter, na postawienie diagnozy trzeba czekać minimum 3 miesiące. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia erekcji oraz wydzielanie śluzu z cewki moczowej. Leczenie sprowadza się do łagodzenia objawów (l. przeciwbólowe i przeciwrozkurczowe), ze względu na brak obecności bakterii zazwyczaj nie stosuje się antybiotyków.   

Szczególnym rodzajem przewlekłego niebakteryjnego zapalenia stercza jest prostatodynia. Schorzenie manifestuje się przede wszystkim uporczywym bólem w okolicach spojenia łonowego, krocza i dolnej części pleców. Ze względu na silne podrażnienie pęcherza chory odczuwa wzmożone parcie na mocz (a jednocześnie osłabienie strumienia), a także ból i pieczenie podczas mikcji. Leczenie utrudnia nawracający charakter choroby – w prostadyni okresy remisji przeplatają się z okresami nagłego zaostrzenia dolegliwości. Oprócz farmakologii można wspomagać kurację za pomocą masażu przezodbytniczego stercza oraz zabiegów ciepłolecznictwa.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Be First to Comment

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *